[Yume100-Challenge] Secret Wedding [ Rica x Altair ]

Secret Wedding” :: Rica x Altair

 

.

.

 

โบสถ์ใหญ่ใจกลางเมืองที่เคยเงียบสงบคงความศักดิ์สิทธิ์บัดนี้กลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตาจากทุกสารทิศ ที่เข้าร่วมเป็นสักขีพยานในการแต่งงานของคนสำคัญแห่งอาณาจักร

 

งานแต่งงานของเจ้าชายมาร์แตงแห่งแดนบรั่นดี…กับลูกสาวขุนนางใหญ่คนสนิทประจำราชวงศ์

 

พิธีทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาด้วยความรู้สึกชื่นชมยินดี เว้นก็แต่สายตาของเจ้าชายแดนช็อกโกแลตที่ยังคงความเฉยเมยแม้ริมฝีปากจะกำลังยกยิ้มอยู่ก็ตาม

 

ริกะมองมาร์แตงในชุดเจ้าบ่าวเต็มยศด้วยความรู้สึกหลากหลายปะปนกันไป ทั้งดีใจที่เจ้าชายรุ่นพี่ได้เป็นฝั่งเป็นฝากับเขาเสียที หรือเหงาใจลึกๆเมื่อคิดถึงสภาวะที่ตัวเองกำลังเป็นอยู่ในเวลานี้

 

ใช่ว่าเหงาเพราะขาดคนรู้ใจอยู่ข้างกาย…แต่เพราะ ‘มี’ คนรู้ใจอยู่ข้างกายแล้วต่างหาก ถึงได้รู้สึกเหงาจนเรียกได้ว่าแทบจะเข้าขั้นอ้างว้างอยู่อย่างนี้

 

เขาจินตนาการไม่ออกว่าเรื่องราวระหว่างเขากับ ‘คนๆนั้น’ จะลงเอยในรูปแบบไหน มันคือความรักที่แทบไม่มีความเป็นไปได้ที่จะสานต่อเลยซักนิด แต่ถึงจะกระนั้น…เขาก็ยังปักใจมอบควาทรักลึกซึ้งให้กับคนๆนี้อย่างไม่คิดจะถอนตัว

 

“คิดอะไรอยู่เหรอ ริกะ”

 

น้ำเสียงทุ้มหวานเรียกสติของริกะให้กลับสู่ความเป็นจริง ภาพของมาร์แตงและเจ้าสาวกลับมาอยู่ในครรลองสายตาอีกครั้ง ก่อนจะหันสายตามาโฟกัสที่ใบหน้าชวนมองของคนข้างตัว

 

“คิดว่าชาตินี้ฉันคงไม่มีวันได้เข้าพิธีแต่งงานแบบนี้แน่ๆ”

 

เปล่าประโยชน์ที่จะบ่ายเบี่ยง ถึงคำพูดจะฟังเหมือนกำลังล้อเล่นอยู่ก็ตามที

 

“นั่นสินะ…ฉันเองก็คิดแบบนั้น”

 

เจ้าบ่าวเจ้าสาวค่อยๆเดินออกจากโบสถ์ไปพบปะกับประชาชนด้านนอกแล้ว ตามด้วยบรรดาแขกเหรื่อที่ค่อยๆทยอยออกจากโบสถ์แห่งนี้ไป…เหลือเพียงคนสองคนเท่านั้นที่ยังอยู่ที่นี่

 

“ขอโทษนะ คงทำให้นายลำบากใจ”

 

ดวงตาสีทองคมกริบฉายประกายจริงจังอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นเท่าไหร่นักจากเจ้าชายขี้เล่นติดดินคนนี้ แววตาที่สั่นไหวหัวใจของคนมองอย่างรุนแรง…จนไม่อาจควบคุมตัวเองให้เก็บอารมณ์และความรู้สึกได้อีก

 

อัลแตร์ถูกชักนำด้วยความรู้สึกหลงใหลลุ่มลึกของริกะในครั้งแรก ก่อนที่มันจะแปรเปลี่ยนเป็นความรักที่ไม่อาจถอนตัวได้ในที่สุด

 

ความรัก…ระหว่างเจ้าชายสองดินแดน…

 

รักต้องห้ามแสนหอมหวาน…ดั่งดาร์กช็อกโกแลตที่มีทั้งความหวานและขมปะปนกันไป

 

“อัล…”

 

“หืม ?”

 

รอบข้างไม่มีใครอื่นอยู่อีก ความเงียบเข้าโรยตัวปกคลุมโบสถ์แห่งนั้นช้าๆ ให้สถานที่นั้นกลับมาคงความสงบและศักดิ์สิทธิ์อย่างเดิม

 

ดวงตาสีทองของริกะฉายประกายแรงกล้า ก่อนริมฝีปากได้รูปจะขยับเอ่ย…

 

“ถ้าฉันจะขอให้นายแต่งงานกับฉัน นายจะยอมไหม”

 

เจ้าชายแดนดวงดาวไม่ได้ให้คำตอบในทันที เนื่องเพราะสมองกำลังทำงานหนักหลังได้ยินประโยคคำถามจากปากของอีกฝ่าย

 

มันเป็นไปไม่ได้เลยซักนิดที่พวกเขาจะอยู่ด้วยกัน…ยิ่งแต่งงานด้วยแล้วยิ่งไม่มีทางใหญ่

 

แต่สุดท้ายหัวใจกลับเรียกร้องให้ตอบตกลงกลับไป…ไม่ต้องสนใจเหตุผลอะไรอื่นอีก

 

“ยอมสิ…นายก็น่าจะรู้ว่าฉันยอมนายมาตั้งนานแล้ว ริกะ”

 

ดวงตาสองดวงซึ่งเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่ออีกฝ่ายสบประสานกัน ก่อนที่ทั้งสองจะค่อยๆระบายรอยยิ้มออกมา

 

ไม่เห็นจำเป็นจะต้องป่าวประกาศให้ใครต่อใครรู้เลยซักนิด…ในเมื่อใจของเขาต่างรู้ดีถึงใจของอีกฝ่ายว่ารู้สึกยังไงต่อกัน

 

แค่ความรู้สึก…แค่นั้นก็เพียงพอ…

 

“อืม…ต้องสวมแหวนสินะ”

 

ริกะคนขี้เล่นกลับมาแล้ว แต่ก็ยังไม่คลายความจริงจังออกทั้งหมด เขาหยิบเอากล่องอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท ก่อนจะเปิดมันออกและหยิบสิ่งของข้างในนั้นออกมาให้อัลแตร์ได้เห็น

 

แหวนทองคำขาว…สลักลายรูปดวงดาวและทรงสี่เหลี่ยมแปลกๆอยู่ข้างกัน

 

ดวงดาวของอัลแตร์…ช็อกโกแลตของริกะ

 

สองอย่างที่ไม่น่าจะเข้ากันได้…กลับอยู่ข้างกัน…ไม่ต่างอะไรกับพวกเขาในเวลานี้…

 

ริกะสวมแหวนลงบนนิ้วนางข้างซ้ายช้าๆ ให้อัลแตร์ได้สังเกตเห็นว่าบนนิ้วนางข้างซ้ายของเขาก็มีแหวนแบบเดียวกันนี้อยู่ด้วยเช่นกัน

 

และเมื่อสวมแหวนเสร็จ เจ้าชายแดนช็อกโกแลตจึงค่อยๆก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อประทับจูบลงบนแหวนวงนั้น…

 

บอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง อัลแตร์รู้แต่ว่าตอนนี้เขารู้สึกอิ่มใจเหลือเกิน เป็นความรู้สึกสุขอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน มันทำให้ลืมทุกอย่างที่เคยกังวลออกไปได้จนหมดสิ้น

 

…เท่านี้ก็พอแล้ว…พอแล้วจริงๆ…

 

“แต่งงานกันแล้วนะ” หนุ่มแดนช็อกโกแลตยังไม่คลายรอยยิ้มลง ในเวลาแบบนี้จะให้หุบยิ้มน่ะทำไม่ได้หรอก “ขอโทษอีกทีที่ฉันทำให้มันเป็นงานใหญ่ๆเหมือนคนอื่นไม่ได้”

 

“ไม่เลย แค่นี้ฉันก็พอใจมากแล้วล่ะ”

 

“แปลกจริง นึกว่าจะต่อว่าเรื่องฉันทำอะไรปุบปับซะอีก”

 

“ปุบปับแต่จริงจัง…ก็พออนุโลมกันได้อยู่นะ”

 

“เราไปข้างนอกกันเถอะ ป่านนี้ขบวนบ่าวสาวคงแห่กันรอบเมืองแล้วมั้ง”

 

ไม่พูดเปล่าแต่ริกะจูงมือของอัลแตร์เดินออกจากโบสถ์หลังนั้นแล้วเข้ารวมกับฝูงชนคนอื่นๆทันที แม้อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่สายตาของริกะและอัลแตร์ก็ยังคงมีเพียงอีกฝ่ายอยู่เท่านั้น…เป็นเช่นนั้นเรื่อยมา ตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้สึก ‘รัก’ จนถึงปัจจุบัน

 

มือทั้งสองกำลังสอดประสานกัน…ดั่งเช่นใจประสานใจ

 

บางครั้งการแต่งงาน…อาจไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศให้ใครรู้…ขอเพียงแค่ใจสองดวงสื่อความหมายและมีความรู้สึกที่ตรงกัน…เท่านั้นก็เพียงพอ

 

[NCT-Fic] Archilltect #1 [ Jaehyun x Taeyong ]

Title Fiction : Archilltect [1]

Author : Peddadee

Pairing : Jaehyun x Taeyong

Author Notes : ชั่ววูบกว่าแจยงอินโอซาก้าอีกค่ะ…และในส่วนของชื่อเรื่องนั้น สิ้นคิดกว่าชื่อเก่าเยอะ =_=

 


 

เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ ที่ ‘เจย์’ นักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ชั้นปีที่หนึ่ง ต้องอดตาหลับขับตานอนกับเพื่อนๆร่วมชะตากรรมอีกเจ็ดสิบกว่าคนในชั้นปี เพื่อนั่งทำ ‘ป้ายชื่อ’ อันใหม่ตามคำสั่งของรุ่นพี่ร่วมคณะ

 

Read More »

[Yume100-Fic] Broken*

Title Fiction : Broken

Author : Peddadee

Pairing : Frost x Graysia

Author Notes : เป็นฟิคแปลงค่ะ จากฟิค The Prince of Tennis ของเราเอง (บ่งบอกถึงความหมดมุขของคนเขียน… /โดนตบ)

 


 

เพล้ง !!

 

Read More »

[Yume100-Drabble] Chewing Gum

Drabble : Chewing Gum

 

.

.

 

เสียงเคี้ยวหมากฝรั่งดังจ๊อบแจ๊บกวนสมาธิฟรอสต์มาได้ซักพัก แรกๆเขาคิดว่าเดี๋ยวคนเคี้ยวเจ้าปัญหาก็หยุดเคี้ยวไปเองเมื่อหมากฝรั่งรสจืดจางลง แต่ที่ไหนได้ เจ้าตัวกลับคายอันเก่าในปากออกแล้วแกะหมากฝรั่งห่อใหม่ใส่ปากเคี้ยวต่อซะอย่างนั้น

 

Read More »